Misja 1 Kesa cz.14

Akira gadałem z jakimś basiorem. Ja stałam obok czekając aż uświadomi sobie, że to jest bez sensu. Rozumiem, że nie chce żebym siedziała ciągle sama, ale nie podobało mi się, że próbuje mnie zaprzyjaźnić na siłę. Szary wilk do którego mnie zaciągnął był już chyba 3 wilkiem z którym próbowała mnie zapoznać. W końcu stwierdziła że ciągnięcie tego nie ma sensu więc się pożegnałyśmy i zwolniłyśmy czekając aż wilk się oddali.
-Znowu się nie odezwałaś-powiedziała.
-Wiem.
-Tak nikogo nie poznasz.
-Czemu ty się tak bardzo tym przejmujesz?
-Nie chcę żebyś siedziała sama.
-Nie siedzę. Mam ciebie.
-Ale ja też chce czasami gadać z innymi.
-To gadaj nie musisz ciągle ze mną być.
-Taaa. Ja sobie poszłam wczoraj, a ty siedziałaś sama jak palec.
-I było mi dobrze samej.
-To może będzie ci lepiej też be zemnie!
-Może.
-To pa!
Powiedziała i odbiegła. Nigdy mnie tak nie zostawiła, zawsze trzymałyśmy się razem. Teraz szłam sama nie wiedząc co robić. w koło były same obce wilki. Źle się czułam, że tak potraktowałam, chciała dobrze.
 Był piękny słoneczny dzień. Oby dwie watahy szły wolno do przodu. Widoki były cudne. Zatrzymałam się na chwile, żeby popodziwiać roztaczający się pod nami krajobraz. Nagle coś usłyszałam.
 Głośny szczał przeszył powietrze. Znałam do za dobrze, żeby nie wiedzieć co to jest. Ludzie. Ruszyłam biegiem przed siebie. Nigdzie nie widziałam mojej watahy. Musiałam się zamyślić i nie zauważyłam, że odeszli. Usłyszałam kolejny szczał, tym razem celny. Przewróciłam się na ziemie. Próbowałam się ruszyć, ale łapa strasznie bolała. W tedy go zobaczyłam. Wyglądał tak samo jak ci, którzy zaatakowali moją starą watahę. Poszedł do mnie i uśmiechną się złośliwie. Nagle ktoś na niego wpadł. Jakiś wilk skoczył na myśliwego. Drugi podbiegł i pomógł mi wstać. Razem zaczęliśmy usiekać.
 Po chwili dogoniliśmy watahę. Wilk, który pomógł mi wstać dotkną mojej łapy, a ta się zagoiła.
-Dzięki-powiedziałam.
-Nie ma za co. Jestem Els, a to jest mój brat Sle.
-Jestem Kesa.
------------------------------------------------------------------------------------------------

          






|U góry:Els
Na dole Sle
















zdjęcie z aplikacji:Fox Anime Wallpapers

Uwaga! Ogłoszenia parafialne

W najbliższym czasie będziemy dodawać do bloga Nowe rzeczy. Między innymi rasy wilków i stworzenia. Jak widzicie czeka nas wielki remont dlatego też mogą nastąpić drobne opóźnienia. Oczywiście wataha dalej będzie działać i nadal można przesyłać opowiadania. Nie martwcie się. Chcą was tylko prosić o wyrozumiałość i śledzenie najnowszych zmian, bo na pewno  takie będą.        Ps. Kiedy już wejdą rasy wilków proszę o jak najszybsze zapoznanie się z nimi i napisaniu którą rasę chciało by się mieć. Wysyłać to można na adres watahy razem z sugestiami co jesz można poprawić. :)

Misja 1 Waser cz.13

Terra była szczęśliwa, bo w końcu znalazła swoją watahę, a ja byłą szczęśliwy bo nasze stada będą chodziły razem i będę mógł spędzić z nią trochę czasu.
 Mimo, że noc była chłodna nikomu to nie przeszkadzało i wszyscy świetnie się bawili. Valixi i Ifus gadały z nowo poznanymi koleżankami. Akira też znalazła sobie towarzystwo. Alfy siedziały trochę dalej obserwując to wszystko z uśmiechem.
Pomimo późnej pory i długiego biegu nikt nie wyglądał na zmęczonego. Postanowiłem poznać kogoś nowego sam bo Terra nie chciała mi nikogo przedstawiać. Od razu znalazłem sobie towarzystwo. Po wylaniu tamy było trochę wody, w której pojawił się mój hipokamp Tęczuś. Hipokampy chyba nie był to dość znane bo wszyscy trochę się odsunęli. Tęczuś zazwyczaj był spokojny, ale nie teraz. Stukał kopytami i rżał niespokojnie.
-Chyba chce ci coś pokazać-powiedział Tsube.
Tsube to szary wilk z tamtej watahy, jedyny, który się nie odsuną kiedy pojawił się Tęczuś.
-Chodź ze mną-powiedziałem-zobaczymy o co mu chodzi.
Tsube wskoczył za mną na hipokampa i razem zanurkowaliśmy. Pojawiliśmy się w jakimś jeziorku. Tęczuś płyną cicho, więc i my nic nie mówiliśmy. Na brzegu zobaczyliśmy Terre z jakimś innym wilkiem. Schowaliśmy się w zaroślach i  zaczęliśmy podsłuchiwać ich rozmowę.
-Uwierzyli ci?-zapytał wilk.
-Tak-powiedziała Terra-wierzą mi.
-Masz nikomu nie mówić.
-Przecież wiem. Nie jestem głupia.
-Jak odkryją kim naprawdę jesteś będą kłopoty
-Nie odkryją.
-Miejmy taką nadzieję. Te wilki zaprowadzą cię pod sam cel.
-Wiem, ale teraz muszę już spadać, zanim zobaczą, że mnie nie ma.
Terra uciekła, a obcy wilk rozpłyną się w powietrzu. Tęczuś zanurkował i po chwili znów byliśmy na polanie. Po tak długiej ciszy odgłosy szczęśliwych wilków bawiących się z nowymi przyjaciółmi był aż dziwny. Nie wiedziałem o co chodzi. Tsube też był zdezorientowany. Tęczuś znikną w wodzie w chwili kiedy Terra wchodziła na polane. Chyba nikt nie zauważył jej zniknięcia.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
A tu macie Tsube
         
obcego wilka

i ziemniaka   :)

Misja 1 Akira cz.12

Postanowiliśmy zatrzymać się na noc. Po tak długim biegu wszyscy powinni być zmęczeni, ale tak nie było. Zaczęliśmy się zaprzyjaźniać z drugą watahą. Diana, Dias, Charli i alfa drugiej watahy siedzieli razem trochę dalej. Ja siedziałam z Kesą, która nie czuła się najlepiej wśród tylu obcych wilków. Ja nie miałam z tym problemu. Reszta watahy też. Waser siedział z jakąś waderą. A Valixi i Ifus znalazły sobie nowe koleżanki. Jakiś basior gadał z Moon.
Miałam wielką ochotę pójść i poznać kogoś nowego. Mała wataha miała swoje plusy, ale też i minusy, a największym były ciągle te same osoby. Nie, żebym nie lubiła reszty, ale po czasie, po prostu chce się kogoś poznać. Druga wataha miała chyba to samo zdanie, bo wszyscy byli bardzo szczęśliwi i chętnie zapoznawali się z nowymi wilkami. W końcu nie mogłam znieść tej nudy.
-Idę zobaczyć tą watahę. Idziesz ze mną?-zapytałam.
-Nie dzięki.
-Jak chcesz.
Poszłam i wmieszałam się w tłum. Po chwili zagadały mnie dwie wilczyce, przyszywane siostry, i całkiem zapomniałam o Kesie. Następnego dnia rano miałam z tego powodu wielkie wyrzuty sumienia. Zapewne nie przestaną mnie męczyć dopóki nie znajdę Kesie jakiegoś kupla.        
__________________________________________________________________
A oto Suna

i Wena
przyszywane siostry z drugiej watahy.

Misja 1 Akira cz.12

Postanowiliśmy zatrzymać się na noc. Po tak długim biegu wszyscy powinni być zmęczeni, ale tak nie było. Zaczęliśmy się zaprzyjaźniać z drugą watahą. Diana, Dias, Charli i alfa drugiej watahy siedzieli razem trochę dalej. Ja siedziałam z Kesą, która nie czuła się najlepiej wśród tylu obcych wilków. Ja nie miałam z tym problemu. Reszta watahy też. Waser siedział z jakąś waderą. A Valixi i Ifus znalazły sobie nowe koleżanki. Jakiś basior gadał z Moon.
Miałam wielką ochotę pójść i poznać kogoś nowego. Mała wataha miała swoje plusy, ale też i minusy, a największym były ciągle te same osoby. Nie, żebym nie lubiła reszty, ale po czasie, po prostu chce się kogoś poznać. Druga wataha miała chyba to samo zdanie, bo wszyscy byli bardzo szczęśliwi i chętnie zapoznawali się z nowymi wilkami. W końcu nie mogłam znieść tej nudy.
-Idę zobaczyć tą watahę. Idziesz ze mną?-zapytałam.
-Nie dzięki.
-Jak chcesz.
Poszłam i wmieszałam się w tłum. Po chwili zagadały mnie dwie wilczyce, przyszywane siostry, i całkiem zapomniałam o Kesie. Następnego dnia rano miałam z tego powodu wielkie wyrzuty sumienia. Zapewne nie przestaną mnie męczyć dopóki nie znajdę Kesie jakiegoś kupla.        
__________________________________________________________________
A oto Suna

i Wena
przyszywane siostry z drugiej watahy.

Misja 1 Akira cz.12

Postanowiliśmy zatrzymać się na noc. Po tak długim biegu wszyscy powinni być zmęczeni, ale tak nie było. Zaczęliśmy się zaprzyjaźniać z drugą watahą. Diana, Dias, Charli i alfa drugiej watahy siedzieli razem trochę dalej. Ja siedziałam z Kesą, która nie czuła się najlepiej wśród tylu obcych wilków. Ja nie miałam z tym problemu. Reszta watahy też. Waser siedział z jakąś waderą. A Valixi i Ifus znalazły sobie nowe koleżanki. Jakiś basior gadał z Moon.
Miałam wielką ochotę pójść i poznać kogoś nowego. Mała wataha miała swoje plusy, ale też i minusy, a największym były ciągle te same osoby. Nie, żebym nie lubiła reszty, ale po czasie, po prostu chce się kogoś poznać. Druga wataha miała chyba to samo zdanie, bo wszyscy byli bardzo szczęśliwi i chętnie zapoznawali się z nowymi wilkami. W końcu nie mogłam znieść tej nudy.
-Idę zobaczyć tą watahę. Idziesz ze mną?-zapytałam.
-Nie dzięki.
-Jak chcesz.
Poszłam i wmieszałam się w tłum. Po chwili zagadały mnie dwie wilczyce, przyszywane siostry, i całkiem zapomniałam o Kesie. Następnego dnia rano miałam z tego powodu wielkie wyrzuty sumienia. Zapewne nie przestaną mnie męczyć dopóki nie znajdę Kesie jakiegoś kupla.        
__________________________________________________________________
A oto Suna

i Wena
przyszywane siostry z drugiej watahy.

Misja 1 Dias cz.11

Dobra wiadomość: całe nasze stado jest razem. Zła wiadomość: zaraz zaleje nas woda. Najgorsza wiadomość: Diana oskarża o to mnie, z czego na pewno wyniknie kłótnia. Oprócz tego znaleźliśmy inne stado z podobnym problemem (chodzi o pękniętą tamę, a nie kłótnie z Dianą). Nie wiem czy to dobra wiadomość, czy nie. Zależy od nastawienia tamtych wilków.
 Biegliśmy dalej nie zwalniając kroku. Drugie stado najwyraźniej nas zauważyło, bo podbiegł do nas jeden z wilków. Po krótkiej rozmowie dowiedzieliśmy się, że też szukają czarnego jaśminu. Wilk, który do nas podbiegł był alfą i nazywał się Wezy. Postanowiliśmy, że pójdziemy razem na poszukiwanie.
 Tymczasem woda nie przestawała za nami płynąć. A wyczerpane wilki zaczęły zwalniać bieg, musieliśmy szybko coś wymyślić. W tedy jak na zawołanie wybiegliśmy na polane.