Misja 1 Charlie cz.34

Dzień był piękny. Słońce świeciło, ptaszki ćwierkały. Wszyscy byli wypoczęci i uśmiechnięci. Ale czym dzień jest piękniejszy rano tym gorszy okazuje się później i oczywiście tak się stało. A jeśli się zastanawiacie co mogło zrujnować tak piękny dzień mam dla was jedno słowo: smok. Wielgachny, latający, ziejący ogniem jaszczur może zepsuć cały dzień i mimo, że on był jeden, a nas siedmiu to i tak nie mieliśmy szans. Została nam ucieczka co i tak nie wychodziło najlepiej.

<Jeśli ktoś chce opowiedzieć skąd wziął się ten smok to proszę bardzo ja i tak nie mam żadnego pomysłu>

Misja 1 Kesa cz.33

 Nie wiedzieliśmy od czego mamy zacząć więc po prostu chodziliśmy w trójką po lesie. Dopiero koło południa zrobiliśmy sobie przerwę. Usiedliśmy na polanie myśląc co mamy zrobić. Ja miałam chłopaków więc nie martwiłam się za bardzo. Akira też na pewno daje sobie radę, ale bałam się o Charli. Nie wiedziałam czy znalazła resztę czy błąka się sama po lesie. Mogła nie zdążyć wybiec z jaskini, albo wbiec w ślepy zaułek i tam zostać. Els chyba zauważył moje zmartwienie,.

-Czemu jesteś taka smutna?- zapytał.

-Boje się o córkę.

-Ty masz córkę?

-Naprawdę nie jest moja. Przygarnęłam ją kiedy była jeszcze mała. 

-Na pewno nic jej nie jest.

-Mam nadzieje.

-Cii - powiedział Sle - Słysze kogoś.

W ciszy nasłuchiwaliśmy. Słyszałam coś co przypominało dźwięk kopyt. Sle cicho podszedł do linii drzew. Ja i Els zrobiliśmy to samo. W tedy za drzew wyskoczył jeleń, a za nim wilki, które wpadły na nas. Dosłownie. Jedna z wader przewróciła mnie i obie wylądowałyśmy na ziemi. W tedy zobaczyłam, że to była Akira!   

Misja 1 Waser cz.32

Poszedłem z Tsube szukać Terry. Kiedy ją znaleźliśmy znowu to robiła. Znowu wypijała krew z biednych ptaszków (mimo, że każdy inny wilk z radością zjadłby takiego ptaka to wypijanie z niego krwi było bardzo nie fajne). Kiedy podeszliśmy bliżej zauważyła nas.
 Nie wiem kto wyglądał na bardziej przestraszonego i zmieszanego. Terra wyglądała jakby miała coś powiedzieć, ale on tylko się odwróciła i uciekła. Pewnie się przestraszyła, że wiemy że jest wampirem, ale my nie chcieliśmy jej robić wyrzutów tylko z nią porozmawiać.
 Pobiegliśmy za nią, ale nie mogliśmy dotrzymać jej kroku i po chwili ją zgubiliśmy. Już chcieliśmy zostawić ją w spokoju, ale nagle wpadłem na genialny pomysł ( co powinno być obchodzone jako święto narodowe, bo nie często się to zdarza) . Pobiegliśmy do najbliższego jeziorka i przywołałem Tęczusia. Mój hipokamp już raz wytropił Terre to czemu miało by się  nie udać znowu. Mówiłem, że to genialne.

A tu będzie kawałek opowieści z perspektywy Terry. Z dedykacją dla Stream, żeby nie czuła się zapomniana :)

Biegłam tak szybko jak tylko mogłam. W końcu udało mi się zgubić Wasera i Tsube. Potem szłam już wolno. Byłam na skraju załamania nerwowego, w końcu udało mi się znaleźć przyjaciół,  a oni musieli się dowiedzieć, że jestem wampirem. To nie moja wina. Ja się o to nie prosiłam. Prawie się rozpłakałam kiedy usłyszałam jakiś hałas. Z drzewem stał jakaś wadera. Miała ładne szare futro z niebieskimi wzorkami. Przez chwile patrzałyśmy na siebie. Wyglądała na dość miłą więc postanowiłam zagadać.

Misja1 Akira cz.31

Rzadko poluje, wiec pozwoliłam Sunie i Wenie prowadzić polowanie, zwłaszcza,że byłam strasznie głodna. Upolowałyśmy kilka królików i najadłyśmy się do syta. Potem chodziłyśmy po lesie szukając innych wilków. W końcu dałyśmy sobie spokój. Usiadłyśmy na trawie, Wena usunęła.
-Wyglądasz na zmartwioną -powiedziała Suna. - Coś się stało?
-Martwię się o Kese.
-Tamtom twoją przyjaciółkę?
-Tak, pokłuciłyśmy się.
-Na pewno nic jej nie jest.
Nie poczułam się lepiej. Nie wiedziałam gdzie jest Kesa. Pewnie nigdy tak się nie bała.

Misja 1 Dias cz.30

Zobaczyłem Diane biegnącą w naszą stronę. Prawie się ucieszyłem na jej widok, ale potem zauważyłem, że gonią ją jakieś obce wilki. Ja i Waser rzuciliśmy się jej na pomoc. Zagryzłem jednego z nich, a Waser zajął się nastepnym. Diana zawróciła w biegu i przewróciła ostatniego, który miał już ślady po jej pazurach. Skoczyłem na niego, ale on zrzucił mnie z siebie i zwiał. Przytuliłem się do Diany i zabrałem ją do naszej jaskini. Przespaliśmy resztę nocy, a rano mieliśmy iść szukać innych.

Misja1 Diana cz 29

Szłam samotnie przez las szukając reszty. Był środek nocy. Las był ciemny i nie przyjemny. Sowy siedziały na drzewach wysoko nade mną. Przez cały dzień nie znałam nikogo z mojej watahy. Dias na pewno sobie poradzi, ale co do reszty nie jestem pewna.
 Postanowiłam coś zjeść. Złapałam trop i poszłam w jego kierunku. Las wydawał się coraz bardziej ciemny. Wytropiłam królika i zjadłam go na miejscu. Potem poszukałam jakiegoś schronienia. Weszłam do jaskini i zwinęłam się w kłębek. Prawie zasnęłam kiedy usłyszałam inne wilki w rogu jaskini. Były to trzy wielkie basiory. Jeden rzucił się na mnie. Odepchnęłam go,ale szybko wstał na nogi. Zaczęły się do mnie zbliżać. Wiedziałam, że nie dam sobie rady z nimi wszystkimi na raz. Rzuciłam się do ucieczki. Pognały za mną. Uciekała ile sił w łapach.
 Nagle wpadłam na inne wilki. Był to Dias i Waser. Powinnam się poczuć bezpiecznie, ale obce wilki były coraz bliżej.

Misja 1 Stream cz 28

Miną prawie rok od czasu kiedy mój dom spłonął, a ja dalej nie mogłam się z tym pogodzić. Co prawda nie lubiłam go, ale dom to dom.
 Chodziłam samotnie po lesie myśląc czy ktoś z mojej rodziny przeżył. Las był górzysty i pełen jaskiń. Wyglądał naprawdę pięknie. Myślałam już nad dołączeniem do jakieś watahy, ale żadna mi nie pasowała. Poza ty chciałam szukać rodzeństwa. Po tak długim czasie powinnam dawno odpuścić, ale jakoś nie potrafiłam.
 Moje rozmyślania przerwał jakiś hałas. Ukryłam się za drzewem i czekałam. Zobaczyłam jakiegoś wilka, chyba waderę, ale nie byłam pewna. Wyglądała ( o ile to była ona) na dość smutną. Chciałam zaczekać, aż przejdzie, ale zauważyła mnie. Przez chwilę patrzyłyśmy na siebie, potem zaczęła iść w moją stronę.